دانلود پایان نامه

امنیت قضایی ، امنیت سیاسی ، امنیت اقتصادی ، امنیت سرمایه گذاری و امنیت شهری .
الف) امنیت فردی ؛ حالتی است که در آن فرد فارغ از ترس آسیب رسیدن به جان و مال یا آبروی خود یا از دست دادن آنها زندگی کند . از ویزگیهایی یک حکومت بالنده این است که اعضای آن در امور زندگی و در راستای ایفای نقش خویش نگران از دست رفتن آبروی خویش نباشند و دیگران نیز جرات تهمت زدن و هتک حرمت را به خود ندهند که به راحتی حیثیت مردم را بازی بگیرند .
ب) امنیت اجتماعی : حالت فراغت همگانی از تهدید است که کردار غیر قانونی دولت یا دستگاهی یا فردی یا گروهی در تمامی یا بخشی از جامعه پدید می آورد . وهمچنین امنیت اجتماعی عبارتست از کلیه اقدماتی که به موجب آن اقشار مختلف مردم در محیطی آرام بتوانند فعالیتهای اجتماعی خود را انجام دهند . در تعریف دیگر امنیت اجتماعی ، به میزان اطمینان یک کشور به توانایی مقاومتش در برابر دیگر کشورها گفته می شود .
ج) امنیت شغلی : به مفهومی اطلاق می گردد که فرد یا گروه با حالت راحت و بدون اندک دلشوره و نگرانی به داد و ستد و کسب و کار مشروع خویش مبادرت ورزد .
د) امنیت محیط طبیعی : که عبارت است از عدم تعریض به محیط زیست.
ه) امنیت مرزی : برقراری نظم درمرزهای کشور و نداشتن اضطراب از هرگونه تجاوز و تهاجم کشورهای بیگانه و به مرزها .
س) امنیت ملی : حالتی است که ملتی فارغ از تهدید از دست دادن تمام یا بخشی از جمعیت ، دارایی یا خاک خود به سر برد. امنیت ملی به مرزهای کشور محدود نمی شود ، استراتژی های دراز مدت اقتصادی و نظامی و سیاسی می تواند مرزهای امنیت را تا حد مناطق نفوذ یک کشور وسعت بخشد. ظرفیت اقتصادی یک کشور که سرچشمه تمام قدرتهای اوست . بعلاوه وضع نهادهای سیاسی و حقوقی کشور می تواند در تحکیم امنیت ملی بسیار موثر باشد .

 
 
ش) امنیت فرهنگی : حالتی است که مردم یک جامعه از بعد فرهنگی و از جنبه های معنوی دارای مصونیت ویژه ای باشند. بعنوان مثال فرد دانش پژوهی در محیط علمی خویش فاقد حق اظهار نظر شخصی یا گروهی باشد و نتواند مخالفت یا موافقت خویش را براحتی بیان کند و مطالب گوناگون کتب مذهبی و علمی و نیز نظرات معلمین و استادان را به نقد بکشاند چنین فردی دچار رکود فکری وجمود ذهنی گردیده که جبران آن ناممکن خواهد بود.
ر) امنیت در حیطه شهری :
احساس ثبات درحقیقت نوع حقوق و تکالیفی است که هر انسان نسبت به دیگران و محیط پیرامونش دارد و همچنین اطمینان از وجود حفظ و اجرای آن حقوق و تکالیف در مفهوم بسیار کلی وجزئی است. کسی احساس امنیت می کند که نسبت به این مفهوم آسوده خاطر باشد و از نظرحقوقی چیزی که وی به عنوان قاعده اخلاقی نسبت به خودش شناسایی کرده است از طرف دیگران هم معتبر شمرده شود و مورد رعایت و احترام قرار گیرد . در نتیجه امنیت شهری در واقع مجموعه حقوقی است که هر انسانی باید به عنوان موجودی شهرنشین از آن بهره مند گردد.
۲-۲-۳- امنیت شهری
یکی از رویکردهای جدید در شهرسازی، شهر ایمن است. در این رویکرد امنیت نوعی احساس آرامش و آسایش درونی قلمداد میشود که از مؤلفه های فعال محیط حاصل شده و پس از ادراک ذهنی، گونهای احساس در امان بودن را به وجود میآورد. احساس امنیت نیز از قرارگیری انسان در شرایط محیطی به مثابه نوعی ادراک روانی حاصل میشود که از یک ساختار شهری و فرهنگی ـ اجتماعی به ساختار دیگر متمایز میگردد. بر این اساس شکلگیری احساس امنیت از لحاظ روان شناختی، وابسته به شرایط محیط شهری، کنشها و حوادث آن از یک سو و از سویی دیگر نوع برداشت و سطوح ادراکی در آن ساختار فرهنگی است و همین دو اصل آن را از شهری به شهری و از ملیتی تا ملیتی دیگر متفاوت میکند، همانطور که عنوان گردید نیازهای ایمنی بعد از نیازهای زیستی مهمترین نیازهای انسانی به شمار میآیند (۱۹۵۴،Maslow) که از لحاظ روانشناختی بیانگر نیاز انسان به آرامش درونی و آسایش روانی و پرهیز از آشفتگی و بی نظمی ساختاری حاکم بر جامعه است. بی نظمی ساختار اجتماعی نیز میتواند از گسترش ناامنی به وجود آید که به خشونت اجتماعی یا خرده فرهنگهای هنجار ستیز منتهی میگردد (Brantingham،۱۹۷۶). “دورکیم” عقیده دارد که جرم خیزی و ارتکاب جرایم در ساختاری شهری یک پدیده طبیعی و اجتماعی است و ریشه رفتارهای غیرعادی را در محیط اجتماعی شهری جستجو میکند و لذا علت را در میان کارکرد ساختهای اجتماعی مییابد (مساواتیآذر،۱۳۷۴،۱۷). امنیت شهری دارای ابعاد متمایزی است که از مفاهیم اجتماعی و فرهنگی، اقتصادی و سیاسی، مذهبی و دینی در ساختار شهری حاصل میشود. التفات به مقوله امنیت شهری از آن جهت اهمیتی مضاعف مییابد که با نگاهی به رشد شهرنشینی و افزایش جمعیت شهرنشین که اختلاط و درهمآمیزی بیشتر انسانها را در ساختار شهر به همراه دارد، میتوان این مقوله را مرتبط با امنیت ملی و انسجام اجتماعی دانست. علاوه بر این، مرکز تحقیقات جرم شناسی کرسون پاریس اشاره دارد که ۲۳ درصد جوانان مجرم در مناطق شهری با تراکم جمعیتی زیاد و مشکلات مسکن هستند که مرتکب جرم میشوند (مساواتیآذر،۱۳۷۴،۲۸) و این همه میتواند یادآور این نکته باشد که ساختار شهری و مشکلات آن میتواند در میزان ارتکاب جرایم و به تبع آن کاهش میزان امنیت شهروندان تأثیر داشته باشد. این گسترش بیرویه میتواند این نکته را یادآور شود که هر افزایش جمعیتی در ساختار شهری میتواند به کنشها و واکنشهای گوناگون در عرصه جمعی تبدیل گردد که در نهایت امکان کاهش میزان احساس امنیت از دیدگاه شهروندان در ابعاد اقتصادی، فرهنگی و حتی جانی و مذهبی را نیز به همراه دارد. از سویی دیگر این امر را میرساند که میبایست برای تعداد بیشتری از ساختارهای شهری امنیت مورد بررسی قرار گیرد، چرا که امنیت بواسطه تهدیدها مورد چالش واقع میشود و این تهدیدها ناشی از این امر است که افراد در محیط اجتماعی به سر میبرند و فشارهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی این محیط است که امنیت شهروندان را دچار نقصان میکند. این تهدیدها را میتوان در قالب تهدیدهای اقتصادی مانند عدم دسترسی به شغل و تهدید نسبت به حقوق شهروندی یا تهدید جایگاه اجتماعی بیان کرد (قورچیبیگی،۱۳۸۶،۱۷).
امنیت در ساختار کالبدی شهری یا جلوگیری از جرایم شهری از طریق طراحی شهر نیز جدیدترین رویکرد به مقوله امنیت در ساختار شهری به حساب میآید که میبایست همراه با دیگر مؤلفه ها در شهر، مورد ارزیابی و پژوهش قرار گیرد.سند جهانی ایمن شهر هابیتات(۲۰۰۵،Un-Habitat Safe Cities) نیز به تجاوزات شهری و سیاستهای امنیتی شهری، در کاهش جرایم در شهرها میپردازد و راه کارهای مداخلاتی در ابعاد اجتماعی و کالبدی را بیان میدارد. فقدان احساس امنیت متمرکز و عدم گسترش کمی و کیفی آن، میتواند محل چالش توسعه پایدار و ثبات سیاسی و اقتصادی، همبستگی اجتماعی و سلامت ساختار شهری در ابعاد انسان شناختی در مقوله های اجتماعی اقتصادی و غیره به شمار آید (محمودینژاد،۱۳۸۵،۳۷). از این جهت که راهبردهای معطوف به امنیت شهروندی، امری مؤثر بر تمامی جنبههای سیاستگذاری نظام و فرآیند تصمیمسازی در حوزه برنامه ریزی و طراحی شهری میباشد، التفات همزمان به مفاهیم “امنیت شهری” و بهرهگیری از سرمایه اجتماعی و مشارکت همگانی در ارتقاء امنیت شهری امری اساسی به نظر میآید. بر این اساس است که التفات به ملاحظات اجتماعی و فرهنگی، اقتصادی، مذهبی و ملی و بخصوص کالبدی در
مقوله احساس امنیت از دیدگاه شهروندی در روند برنامه ریزی و طراحی شهری، از این لحاظ مهم مینماید که تأمین آسایش همگانی و رفاه شهروندی را تنها در صورتی شدنی میداند که امنیت به عنوان اصلیترین عامل برای مشارکتسازی و مشارکتپذیری شهروندی مورد بررسی قرار گیرد. از سویی دیگر امنیت انسانی از مهمترین مشخصههای رفاه اجتماعی تلقی میشود، به نحوی که محور اصلی توسعه پایدار در قرن حاضر را امنیت انسانی تشکیل میدهد که براساس گزارش توسعه انسانی سازمان ملل در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ میلادی، جنبههای امنیت شغلی، امنیت از جهت درآمد، سلامت جسمی و روانی و امنیت زیستمحیطی را نیز در بر میگیرد (بمانیان،۱۳۸۷،۶۳).
براین اساس امنیت انسانی مهمترین بخش مفاهیم توسعه پایداررا تشکیل میدهد که امکان تأمین نیازهای انسان امروز بدون از بین بردن توانمندی نسلهای آینده برای دستیابی به آرزو و نیازهایشان را فراهم میکند. در بعد اجتماعی از دیدگاه انسان شناختی میل به حیات اجتماعی شهر، اساس روانشناختی انسان کلان شهری در تشدید تحریکات عصبی نهفته است که ناشی از تغییر سریع و مستمر محرکهای بیرونی و درونی است. بر این اساس مقوله امنیت شهری در فرآیند ادراکی شهروندان و در بستر حیات اجتماعی شهری، به طور ماهوی دچار چالش میشود و بخش عظیم بازخوراندهای سیستم اجتماعی و فرهنگی شهر به مثابه عواملی که انسان شهری را تحتالشعاع قرار میدهد، میتوانند در ارتباط با عامل امنیت مورد تدقیق و بررسی قرار گیرند (قورچیبیگی ،۱۳۸۶،۲۳).
۲-۳- مفهوم جرم در مطالعات شهری
نظریه پردازان هر یک با توجه به رشته تخصصی خود و عقاید مکتبی که از آن الهام گرفتهاند تعریفهای گوناگونی از جرم نمودهاند. ولی تا کنون تعریف جامعی که مورد قبول همگان قرار گیرد به عمل نیامده است. حقوقدانان با توجه به جرایم مندرج در قوانین کیفری و یا تعریفی که قانونگذار از جرم به عمل آورده اکتفا میکنند در صورتیکه جامعهشناسان با بررسی موضوعات اجتماعی و جرم شناسان بر مبنای اصول جرم شناسی به تعریف “جرم” میپردازند.
۲-۳-۱-تعریف حقوقی جرم
عدهای از حقوقدانان معتقدند که نقض قانون هر کشوری در اثر عمل خارجی، در صورتیکه انجام وظیفه یا اعمال حقی آنرا تجویز نکند مستوجب مجازات هم باشد جرم نامیده میشود. برخی دیگر، هر فعل و یا ترک فعلی را که نظم، صلح و آرامش اجتماعی را مختل سازد و قانون نیز برای آن مجازاتی تعیین کرده باشد، جرم میدانند. در حقوق کیفری ایران بنا بر ماده ۳ قانون مجازات اسلامی (مصوب ۰۳/۱۰/۱۳۷۰ مجلس شورای اسلامی) هر فعل یا ترک فعلی که مطابق قانون قابل مجازات یا مستلزم اقدامات تأمینی و ترتیبی باشد جرم محسوب میشود و هیچ امری را نمیتوان جرم دانست مگر به موجب قانون برای آن مجازات و یا اقدامات تأمینی یا ترتیبی تعیین شده باشد.(حشمتی، ۱۳۸۲،۱۲)
۲-۳-۲-تعریف جامعه شناسی جرم
جامعه شناسان معتقدند که جرم یک پدیده طبیعی و دائمی است و در هر زمان و مکانی اتفاق میافتد، با تحولات اجتماعی تغییر نمییابد و نزد وجدان قاطبه مردم زشت و ناپسند است و احساسات اجتمای را متأثر میسازد. دورکیم جامعه شناس فرانسوی مینویسد: “جرم پدیده طبیعی اجتماعی است و از فرهنگ و تمدن هر اجتماع ناشی میگردد و هر عملی که وجدان عمومی را جریحه دار کند، جرم محسوب میشود.” (حشمتی، ۱۳۸۲،۱۲)
۲-۳-۳-تعریف جرم از دیدگاه جرم شناسان
جرم شناسان ناسازگاری افراد را در اجتماع، عمل ضد اجتماعی و جرم مینامند. برخی دیگر عقیده دارند که تعدی و تجاوز به شرایط زندگی، عمل ضداجتماعی است. گینبرگ (جرم شناس سوئدی) ناسازگاری فرد را در اجتماع عمل ضداجتماعی ذکر کرده و لیت فری (جرم شناس ایتالیایی) هر عملی را که به حقوق افراد ضرر و زیان وارد آورد ضداجتماعی و جرم نامیده است. (حشمتی،۱۳۸۲،۱۳)
۲-۴- انواع جرم و جرایم شهری

انواع جرم براساس تعریف نیروی انتظامی در ۲۴ موضوع اصلی طبقهبندی شده است که این موضوعات هر کدام به عناوین و مصادیق جزئتری تقسیم شدهاند. بنابراین موضوعات اصلی جرایم در ایران بنابر دفتر تعاریف مصوب مربوط به هر یک از عناوین جرایم و وقایع که در مرکز فرماندهی و کنترل ناجا موجود میباشد بدین شرح است:
۱- مفاسد اجتماعی
۱۳- امور خاص اتباع خارجی
۲- سرقت
۱۴- جرایم مالی و اقتصادی
۳- نزاع
۱۵- جرایم و تخلفات راهور
۴- شرارت
۱۶- فقدان و پیدایش
۵- جعل
۱۷- تخلفات و جرایم صنفی
۶- قاچاق
۱۸- اختلافات و جرایم ملکی
۷- جرایم مواد مخدر
۱۹- اختلافات خانوادگی
۸- قتل
۲۰- جرایم زیست محیطی
۹- مرگ مشکوک
۲۱- تعدی مأمورین دولتی
۱۰- تهدید و اکراه
۲۲- جرایم رایانهای
۱۱- حوادث و سوانح
۲۳- سایر جرایم عمومی
۱۲- جرایم ضدامنیتی
۲۴- مشاهدات فردی
با توجه به تعریف نیروی انتظامی از انواع جرایم، نوع جرایم مد نظر در این پژوهش در دسته مفاسد اجتماعی، سرقت و جرایم مواد مخدرقابل بررسی است . این جرایم شامل کیفقاپی، موبایل قاپی، جیببری، مزاحمت نوامیس، خرید و فروش مواد مخدر و تخریب موبلمان شهری و فضاهای عمومی میباشد.
در مصوبات نیروی انتظامی و طبقهبندیهای انجام شده، دستهبندی خاصی در ارتباط با جرایم شهری موجود نمیباشد و براساس اسناد و مدارک نیروی انتظامی جرایم شهری، جرایمی هستند که در سطح شهرها امکان وقوع دارند و در روستاها اتفاق نمیافتند. اما براساس بررسیهای انجام شده در مرکز مطالعات برنامه ریزی شهری سازمان شهرداریهای کشور جرایم شهری تعریف خاص خود را دارند و معمولاً شامل جرایمی میشوند که در فضاهای عمومی شهر و یا مکانهایی که احتمال سرایت جرم از فضاهای عمومی به فضاهای خصوصی وجود دارد، صورت میپذیرند.
ویژگیهای دیگر جرایم شهری این است که افراد غریبه نسبت به هم به این کار مبادرت میورزند، چرا که وقتی افراد نسبت به هم شناخت حاصل کرده باشند دیگر نمیتوانند در فضاهای عمومی به ارتکاب جرم بپردازند و این کار را فقط در فضاهای خصوصی و یا فضاهای خاصی انجام میدهند.
۲-۵- کانونهای جرمخیز در مناطق شهری
نظریهپردازان در شناسایی عوامل محیطی بروز جرایم دریافتهاند مکان، انسان و زمان سه عنصر اصلی مؤثر در شکلگیری رفتار مجرمانه است. بنابراین تفاوت در شرایط مکانی، زمانی و رفتاری سبب توزیع جغرافیایی متفاوت بزهکاری میشود. بررسیها نشان میدهد بزهکاران در انتخاب محل و زمان انجام رفتارهای مجرمانه خود منطقی و سنجیده عمل میکنند و تنها مکانهایی را بر میگزینند که امکان ارتکاب جرم در آن سهلتر باشد و سریعتر بتوانند از محل فرار نمایند. به بیان دیگر تمامی جرایم دارای ظرف مکانی و زمانی خاصی است که آنها را از یکدیگر متمایز میسازد. بنابراین مکان جرم از عمدهترین عناصر ارتکاب جرایم میباشد تا حدی که در مطالعات جرم شناسی به چهار عاملی کلیدی “قانون، بزهکار، بزهدیده و مکان جرم یعنی محدوده زمانی و مکانی که وقایع مجرمانه در آن اتفاق میافتد” بسیار تأکید میشود.بدین ترتیب در محدوده شهرها کانونهایی شکل میگیرد که دارای فرصتها و اهداف مجرمانه بیشتر و به تبع آن جرایم بسیار بالاتری است. بنابراین شناسایی این محدوده ها و بررسی مشخصات کالبدی، خصوصیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ساکنین، نوع کاربری اراضی و کارکردهای اصلی این مکانها و سعی در ایجاد تغییرات بنیادی در عوامل بوجود آورنده و تسهیل کننده فرصتهای جرم و طراحی فضاهای کالبدی مقاوم در برابر بزهکاری بیش از پیش اهمیت یافته است تا بدین وسیله امکان کنترل، پیشگیری و کاهش نرخ ناهنجاریهای شهری فراهم آید.)کلانتری،۱۳۸۶،۷۶)
۲-۵-۱- واژهشناسی و تعریف کانونهای جرمخیز
اصطلاح کانونهای جرمخیز که معنای لغوی آن به انگلیسی نقاط داغ است از علم زمینشناسی اقتباس شده است و به محلهایی اطلاق میشود که محل خروج ماگما و مواد مذاب آتشفشانی است. این واژه اولین بار توسط شرمن و برگر در سال ۱۹۸۹ و برای تحلیل مکانی بزهکاری مورد استفاده قرار گرفت(۲۷،۱۹۸۹،Sherman & Buerger). کانون جرمخیز یک مکان یا محدوده جغرافیایی است که میزان بزهکاری در آن بسیار بالاست. حدود این مکان میتواند بخشی از یک شهر، یک محله، چند خیابان مجاور هم و حتی ممکن است یک خانه یا یک مجتمع مسکونی باشد. برخی نیز در تعریف کانونهای جرمخیز آن را معادل مکانهای کوچک با تعداد جرم زیاد حداقل در یک دوره زمانی یک ساله دانستهاند (۱۹۹۸،Taylor).

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۷۷u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

مطلب مشابه :  نمونه پایان نامه :بازاریابی محیطی

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

سایر تعاریف کانونهای جرم خیز بدین شرح میباشند:
یک ناحیه جغرافیای

دسته بندی : پایان نامه مدیریت

دیدگاهتان را بنویسید