ادیان و مذاهب
براساس آمار سال ۲۰۰۲ میلادی، بیشتر مردم گرجستان، (حدوداً ۷۰٪)، مسیحی بوده و پیرو کلیسای ارتدکس گرجی هستن. بعد از ارتدکس های گرجی، اسلام در گرجستان به عنوان بزرگترین اقلیت دینی این کشور حساب می شه. جمعیت مسلمانان رو آذربایجانی های گرجستان و دیگه اقوام ساکن در این کشور از جمله آجاریا ایجاد میدن.

روس های ساکن گرجستان، از دیگه اقلیت های این کشور هستن که جمعیت ارتدکس روس اونو ایجاد میدن؛ و همینطور هستن:ارامنه آپوستولیک و ژرمن های پروتستان.[۳۸]

اقتصاد
کشور گرجستان به دلیل برخورداری از امتیازاتی مثل موقعیت جغرافیایی و آب و هوای مناسب، دارای کشاورزی پیشرفته، معادن، بهره ورداری از صنایع و صنعت گردشگری از ثروتمندترین جمهوری های شوروی سابق به شمار می اومد؛ و مردم اون از استاندارد زندگی بالایی بهره مند بودن. اما بعد از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی، اتفاق جنگ های داخلی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ میلادی، اقتصاد گرجستان رو به عنوان یه کشور تازه استقلال یافته با بحرانی شدید روبه رو ساخت. اما در سال های گذشته کشور گرجستان نسبت به کشورهای دور خود و همینطور کشورهای برابر خود از اقتصادی پیشرفته و تازه بهره مند شده است و رشدی قابل توجه در روند رشد اقتصاد گرجستان نگاه شده ات.[۳۹]

گرجستان

کشاورزی

 

تا قبل از سال ۱۹۹۱ میلادی گرجستان حجم بزرگی از فراورده های غذایی و کشاورزی رو صادر می کرد و یکی از عرضه کنندگان اصلی سبزیجات، میوه، چای، مشروبات الکلی و مرکبات به بقیه جمهوری های شوروی بوده است. بعد از استقلال گرجستان، بازارهای سنتی این کشور از دست رفت و سطح کلی تولیدات هم به دلیل مشکلات سیاسی و اقتصادی کاهش پیدا. اما خیلی زود بازار کشاورزی این کشور رونق پیدا و به صادرات زیادی دست پیدا. همینطور در مناطق شرقی و جنوب شرقی گرجستان تاکستان های زیادی هست و از اونا یکی از بهترین شراب های دنیا ساخته می شه. در گرجستان کارخانه های شراب سازی بین المللی خیلی زیادی هست.

به دلیل واقع شدن در منطقه جنب مداری مرطوب، در این کشور کشت مرکبات و چای رونق داره.

در بخش زراعت این کشور، غلات، نباتات صنعتی، سیب زمینی، سبزیجات و نباتات علوفه ای کشت می شه.

گرجستان زادگاه شراب در دنیا و گرجیان مخترع شراب می باشن و شراب به اسم گرجی ها در یونسکو ثبت شده است.

.[۴۰] و[۴۱]

صنعت
صنعت شاخه اصلی اقتصاد گرجستان حساب می شه و نقش زیادی در تولید مجموعه اقتصادی این کشور داره. صنایع گرجستان رابطه نزدیکی با اقتصاد دیگه جمهوری های شوروی داشت و به نظر تأمین مواد نپخته، انرژی و لوازم یدکی وابستگی زیادی به روسیه و دیگه جمهوری های شوروی داشت و واسه  همین در سال های بعد از استقلال، صنایع این کشور خسارات زیادی رو متحمل گردید. به دسته ای که تا سال ۱۹۹۴ میلادی، تقریباً یه سوم کارخانجات گرجستان دست از تولید کشیدند. اما بعد از یه مدت صنعت گرجستان رشد زیادی کرد و به شکوفایی رسید و سرمایه گذارهای زیادی واسه درست کردن کارخانه به گرجستان اومدن. گوشی های هوآوی و سونی واسه اروپا در گرجستان ساخته می شن.

گرجستان

در بین جنسا صنعتی گرجستان، صنایع غذایی ۴۰٪، صنایع سبک ۲۰٫۸٪، ماشین سازی و صنایع فلزی ۱۳٫۸٪ از حجم تولید صنعتی رو به خود اختصاص میدن.

همینطور موسسات صنعتی تولید مصنوعات چوبی در این کشور فعالیت دارن. تولید ظروف شیشه ای و بلوری، مصنوعات سرامیک و فلزات ماشین سازی و صنایع نظامی از دیگه رشته های فعالیت صنعتی گرجستانه.

در گرجستان، صنایع سبک گسترش زیادی داشته است. در تفلیس، کوتائیسی، باتومی، سوخومی و بعضی شهرهای دیگه، موسسات تولیدی جنسای مصرفی ازقبیل پارچه های پشمی، ابریشمی و نخی، تولید لباس، کفش، تریکو و لوازم خرازی، اشتغال به کار دارن. از موسسات صنایع غذایی، میشه از کارخانه های چای خشک کنی، شراب سازی، تولید کنسرو و کمپوت، تولید عطر و ادکلن، توتون، شیرینی، گوشت، شیر و تعدادی دیگه نام برد.[۴۲] و[۴۳]

معادن

نمایی از شهر چیاتورا
گرجستان دارای معادن متعددیه که مهم ترین اونا عبارت ان از: زغال سنگ، منگنز، خاک نسوز، فلزات آهنی باریت، عقیق، مرمر، سنگ آهن، آرسنیک، مولیبدان، تنگستن و جیوه. برخلاف وجود معادن قابل توجه در گرجستان، به دلایل مختلف از جمله: ضعف تکنولوژی و پول و پله و سرمایه، شناسایی کامل این معادن و بهره ورداری از اونا در زمان اتحاد جمهوری های شوروی سابق امکان پذیر نبود.

بزرگترین معدن منگنز دنیا در گرجستان قرار داره. وسعت این معدن که در نزدیکی شهر «چیاتورا» نزدیک بندر پوتی واقع شده، ۱۴۰ کیلومتر مربعه و ذخایر منگنز اون ۲۵۰ میلیون تن محاسبه شده است.

گرجستان در سال ۲۰۰۲ میلادی، ۶ هزار تن زغال سنگ، ۸ هزار تن مس، ۳۴۵ هزار تن سیمان، ۲۰۰۰ کیلوگرم طلا و ۳۳۰۰۰ کیلوگرم نقره تولید کرده است.[۴۴][۴۵] و[۴۶]

گردشگری
گردشگری یکی از بخش های مهم خدمات کشور گرجستان می باشه که نقش مهمی دراقتصاد این کشور داره. این بخش مهم درزمان دوره قبل از استقلال، از رونق مناسبی بهره مند بود.

در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۷٬۵۵۴٬۹۳۶ نفر به کشور گرجستان وارد شدن که ۳٬۴۷۸٬۹۳۲ نفر اون توریست بودن که درآمد حاصله از اون ۲٫۷۳ میلیارد دلار بوده است. گرجستان کشوری توریستی می باشه که از شهرهای توریست پذیر زیادی از جمله کوتایسی و زوگدیدی و باتومی و سیغناغی و بورجومی و تفلیس و پوتی و سوخومی و روستاوی و زادگاه شراب دنیا تلاوی (در استان کاختی) برخورداره.[۴۷][۴۸][۴۹]

خدمات
اقتصاد گرجستان تا اندازه زیادی به بخش خدمات وابسته است و نقش این بخش در ساختار اقتصادی کشور گرجستان کم کم افزایش یافته است. یکی از مصادیق مهم این بخش توریسم می باشه که نقش مهمی در بخش خدمات به عهده داره.[۵۰]

مطلب مشابه :  قیمت کاشی ضد اسید | کویر | مرجان | البرز | تکسرام| سرامیک صنعتی ارزان

انرژی
گرجستان از نظر تولید برق آبی جایگاه مهمی در بین کشورهای جداگونه همسود و کشورهای اروپایی داره. این کشور از نظر تولید برق آبی، از خیلی از کشورهای اروپایی جلوتره. الان برق مورد نیاز هرساله گرجستان، حدود ۱۲ میلیارد کیلووات ساعته که همه این مقدار در خاک خود گرجستان تولید می شه. همینطور گرجستان، برق اضافی خود رو به کشورهای دور مثل ارمنستان، آذربایجان و ترکیه صادر می کنه.

گرجستان کشوریه با آب و باد زیاد که از اون واسه تولید برق، به شکل زیادی استفاده می کنه. سد اینگوری بزرگترین سد گرجستان و همینطور سومین سد بزرگ و بزرگ دنیا و همینطور نیروگاه های بادی در شمال این کشور هرساله اندازه خیلی زیادی برق تولید می کنن.

از نظر منابع نفت و گاز، در حدود ۱۵ میدون نفتی کشف شده در گرجستان هست. از این میدون های نفتی کشف شده، هرساله ۸۹۸ هزار بشکه نفت و ۴۴٫۹ میلیون متر مکعب گاز درآورده می شه.[۵۱]

نفت

خطوط لوله های نفتی
به طور کلی در شمال، مرکز و شرق این کشور منابع نفت طی اکتشافات زمین شناسی گذشته به وسیله شرکت های نفتی غربی در منطقه روستاوی منابع بزرگتری از نفت و گاز کشف شده است.

سه شرکت کلی نفتی در گرجستان فعال می باشن که عبارت ان از: نینوتسمیندا در منطقه نینوتسمیندا، شرکت نفتی لاریس در منطقه سامگرلو، و شرکت نفتی دولتی گرجستان به نام شرکت نفت گرجستان.[۵۲]

مسیرهای موجود و برنامه ریزی شده واسه ذخایر انرژی:

خط لوله باکو-سوپسا: این خط لوله که باکو در جمهوری آذربایجان رو به سوپسا در دریای سیاه وصل می سازه، فعاله. این خط روزانه حدود ۱۰۵۰۰ بشکه نفت رو به تانکرهایی در آب های ساحلی سوپسا هدایت می کنه.
خط لوله باکو-تفلیس-جیهان: که موافقت نامه اون بین گرجستان، آذربایجان و ترکیه به امضاء رسیده و تصویب شده است.
خط لوله گاز ترانس خزر: یه پیمان دولتیه در مورد احداث خط لوله گاز بین گرجستان، جمهوری آذربایجان و ترکیه، که در حال پیشرفته.
گاز
گاز طبیعی در گرجستان تقریباً همه بخش های صنعت و انرژی، کشاورزی و همه شهرها و شهرک های کلی رو تحت پوشش قرار می ده.

تولید گاز طبیعی در گرجستان در سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۰ میلیون متر مکعب محاسبه شد. اندازه صادرات و واردات گاز، ۱٫۵ میلیارد متر مکعب آزمایش گردیده است. اخیراً در سال ۲۰۱۵ در جنوب شرقی و شمال غربی گرجستان منابع بزرگ گازی پیدا شده است که بنا به گفته محققان این میدون های گازی میتونه واسه ۱۵ سال گاز کل قارهٔ اروپا و خود گرجستان رو تأمین کنه که به دلیل بزرگ بودن اونا، بهره ورداری از اونا ۵ سال زمان می برد. همین حالا بهره ورداری از این منابع رو شرکت ملی گاز گرجستان به کمک یه شرکت سوئدی انجام می ده.[۵۳]

اطلاعات کشور گرجستان

سد اینگوری
طبق برآوردهای منابع برق آبی، گرجستان جای مهمی رو در بین کشورهای جداگونه مشترک المنافع (CIS) اشغال می کنه و خیلی از کشورهای خارجی از جمله فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، اتریش، یونان، پرتغال و صربستان جلوتره. سیستم برق موجود گرجستان با ۵۳ نیروگاه تولید برق آبی و ۳ نیروگاه تولید برق گرمایی در رابطه می باشه. بزرگترین نیروگاه برق آبی در دست بازسازی این کشور نیروگاه اینگوری با افزایش ظرفیت تولید برق از ۴۰۰ تا ۴۵۰ مگاوات به ۱۳۰۰ مگاوات می باشه. سد اینگوری سومین سد بزرگ و بزرگ دنیا می باشه.

نیروگاه های تازه برق آبی در دست احداث گرجستان، ناماخوانی با ۲۵۰ مگاوات، ژونتی با ۱۰۰ مگاوات، خادور با ۲۴ مگاوات، و کاختی با ۹٫۳ مگاوات ظرفیت می باشن.[۵۴]

زغال سنگ
معادن زغال سنگ زیادی در گرجستان هست معدن تقوارچلی با ۲۵۰ میلیون تن ذخیره زغال سنگ و تقیبولی با ۲۸۰ میلیون تن ذخیره از مهم ترین اونا به شمار می رود.

تولید زغال سنگ در گرجستان در سال ۲۰۰۳ میلادی، ۵۰۰۰ تن بوده است. این کشور در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ میلادی، از نظر اندازه تولید زغال سنگ سخت، رتبه ۶ دنیا رو به خود اختصاص داده است.[۴۵]

اطلاعات کشور گرجستانجاده ها
همه نواحی و مرکزها اداری گرجستان از جمله خیلی از روستاها با شبکه شاهراه ها و جاده ایی که همه کشور رو تحت پوشش قرار می ده، در ارتباط هستن.

در کل راه های آسفالته گرجستان حدود ۲۰۰۰۰ کیلومتره که این کشور طرح ایی هم واسه گسترش جاده ها و مخصوصا بزرگراه ها در دست اجرا داره که از جمله مهم ترین اونا ساخت یه بزرگراه شش بانده بندر دریای سیاه به تفلیس و از آبخازیا تا مرز آذربایجان می باشه.

راه آهن
راه آهن گرجستان درمسیر تفلیس-سامتردیا رابطه سه کشور قفقاز و روسیه رو با گذر از سواحل دریای سیاه به طرف شمل از راه آبخازیا ممکن می سازه.

مسیرهای کوتاه تر درون گرجستان، بیشتر شهرهای این کشور رو به هم در ارتباط می سازه. در مقایسه با کشورهای همجوار قدرت کشش راه آهن این کشور به دلیل اینکه بیشتر لکوموتیوها و واگن ها در همین کشور تولید شدن، بالا می باشن.[۹]

خطوط هوایی

هواپیمایی گرجستان
کشور گرجستان از سامانه حمل و نقل هوایی داخلی و خارجی پیشرفته ای برخورداره؛ و از آخرین لوازم و ورژن های صنایع و ابزار آلات هوایی در این کشور استفاده می شه.

مطلب مشابه :  گرجستان

در گرجستان ۱۰ فرودگاه قابل استفاده واسه هواپیماهای غیرنظامی هست. در بین این فرودگاه ها، فرودگاه های تفلیس، باتومی و سوخومی و پوتی از اهمیت خاص بهره مند هستن. از بین این ۱۰ فرودگاه ۵ تا بین المللی و ۵ تا داخلی می باشن. فرودگاه های نظامی زیادی هم در گرجستان وجود دارن.

الان از تفلیس شبکه خطوط هوایی واسه مقاصد استانبول، باکو، ایروان، دبی، سوخومی، نالچیک، مینرالنی ودی، تاشکند، کیف و مسکو و تهران و برلین و پاریس و ورشو و مینسک به شکل دایمی برقراره.[۵۵]

بنادر و کشتیرانی
اهمیت حمل و نقل دریایی واسه گرجستان وقتی ک راه آهن کشور به طرف شمال از راه آبخازیا قطع شد، ً مشخص گردید. بنادر دریای سیاه در تأمین جنس نه فقط گرجستان بلکه واسه حتی کشورهای ارمنستان و آذربایجان و قزاقستان و ترکمنستان و قرقیزستان هم اجرای نقش دارن.

طبق گزارش های سال ۲۰۰۷ میلادی، بندر پوتی از جمله بزرگترین بنادر دریای سیاه به شمار میاد چون بخشی از راهروی تراسیکا می بیشترین. اندازه مبادلات بندر پوتی در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۷ میلیون تن گزارش شده است که۹٫۱٪ رشد هرساله اون می باشه. بندر پوتی یکی از مهمترین بنادر صنعتی دریای سیاه و یکی از بنادر مهم دنیا به شمار می رود؛ و همیشه روزانه میلیون ها تن جنس از این بندر صنعتی جابه جا و صادر یا وارد می شن.[۴۴] و[۵۶]

 کشور گرجستانگرچه در سال های گذشته به دلیل بی ثباتی سیاسی و به دنبال اون نداشتن امنیت لازم جهت سرمایه گذاری های دراز مدت و ریسک پذیری بالا در این کشور، تمایل کمی از طرف بخش دولتی و تاحدودی بخش خصوصی کشورها در ورود به بازار گرجستان نگاه گردیده است، اما در دههٔ گذشته با توجه به شرایط تازه و تقریباً مطلوب این کشور که تا حدودی از دامنه بحران های موجود در اون کم شده؛ به درجه ای از امنیت و ثبات رسیده است. این مناسبات در حال پیشرفت در همه زمینه ها بوده است و حجم مبادلات بازرگانی این کشور با بقیه کشورهای دنیا سیر صعودی داشته است.[۵۷]

صادرات و واردات
در سال ۲۰۰۵ میلادی، واردات جنس و خدمات ۵۴٪ از تولید ناخالص داخلی و صادرات جنس و خدمات ۴۲٪ از تولی ناخالص داخلی ر به خود اختصاص داده است.

صادرات این کشور بیشترً به کشورهای روسیه، ترکیه، آذربایجان، ترکمنستان، بلغارستان، ارمنستان و اوکراین و بلاروس و عربستان و قزاقستان و قرقیزستان و صربستان و ازبکستان و نروژ بوده است.

واردات گرجستان هم بیشترً از کشورهای روسیه، ترکیه، آذربایجان، اوکراین، آلمان، آمریکا و ترکمنستان می باشه.[۴۸]


بعد از استقلال گرجستان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه قبلی اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان اولین رئیس جمهور گرجستان، قدرت رو در دست گرفت. سریع بعد از استقلال گرجستان، بر سر حاکمیت بر جمهوری های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا بین روسیه و گرجستان اختلاف درگرفت. روسیه اجازه نداد که گرجستان، حاکمیت خود رو بر این دو سرزمین اعمال کنه. ضعف گرجستان و هم نزدیکی دولت وقت – مخصوصا شخص شواردنادزه – به روسیه، باعث شد که حکومت گرجستان تن به صلح با حکومت روسیه بده. گرجستان همینطور پذیرفت با حضور نیروهای روسی در این دو منطقه مخالفت نکند.

بعد از انقلاب گل رز در سال ۱۳۸۲ در گرجستان که با پشتیبانی آمریکا انجام شد و باعث روی کارآمدن دولت غرب گرای میخیل ساآکاشویلی شد، شرایط سیاسی گرجستان دگرگون شد. دولت تازه گرجستان، سیاست دوری از روسیه و نزدیکی به غرب (مخصوصا آمریکا) رو در پیش گرفت. همینطور گرجستان خواهان عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو شد. اما در سال ۲۰۱۵ میلادی، گرجستان با برداشتن روادید در منطقهٔ قفقاز و گسترش تجارت در این منطقه بار دیگه تمایل خود رو به نزدیکی به روسیه نشون داد. بعد گرجستان به وسیلهٔ رزمایش خود با انگلیس و آمریکا بار دیگه تخم نفاق و کینه رو بین خود و روسیه کاشت و شرایط منطقه رو پیچیده تر کرد. در آخرین نظر سنجی که به وسیله رسانه ها انجام شده است ۷۵ درصد مردم گرجستان خواهان آرامش و ثبات در منطقه به دور از حضور نظامیان ناتو هستن.

اطلاعات کشور گرجستان

در اوت ۲۰۰۸ میلادی و هم زمان با بازی های المپیک تابستونی ۲۰۰۸، جنگ سال ۲۰۰۸ اوستیای جنوبی رخ داد. در این جنگ، ارتش گرجستان واسه تصرف اوستیای جنوبی به این منطقه یورش برد ولی واکنش شدید روسیه باعث شد که ارتش گرجستان مجبور به عقب نشینی شه. حالا روسیه، استقلال دو منطقهٔ آبخازیا و اوستیای جنوبی رو به رسمیت شناخته و با حضور نیروهای خود در این دو منطقه، ً کنترل اونا رو در دست داره. به گفتهٔ مقامات روسیه: این کار به گرجستان نشون داد که تا چه حدی پای خود رو از گلیم اش دراز کنه. بعضی کشورها این اقدام روسیه رو محکوم و روسیه رو تحت فشارهایی قرار دادن. کارشناسان پیش بینی کردن: روسیه به زودی مجبور به عقب نشینی از موضع خود میشه. اما بعد از درگیری های پیش اومده در قره باغ این غربی ها بودن که از موضع خود عقب نشینی کردن. بعد از بحران اوکراین هم، ۳ منطقه از اوکراین جدا شد و تحت کنترل روسیه درآمد. همین حالا روسیه حدود ۴۰ منطقهٔ خودمختار رو در همه دنیا تحت کنترل داره و پیش بینی می شه که این ارقام با درگیری های موجود در دنیا تا سال ۲۰۲۵ به ۸۵ منطقه برسد که ۴ برابر بیشتر از مستعمره های حال حاضر انگلیسه.[۵۸]

دسته بندی : اخبار